.:جویا برق:.

اساس شبكه wireless : Brian Nadel February 06 , 2003 به نظرتان تكنولوژي wireless پيچيده است؟ ما اطلاعات لازم و مورد نيازرا به شما را مي دهيم. در حال حاضر سه استاندارد در شبكه هاي wireless با يكد يگر در حال رقابت هستند. استانداردWi-Fi (802.11b) برد مناسبی براي استفاده در مكان هاي اداري دارد. استاندارد 802.11a که پهناي باند بيشتري داشته و مشكلات تداخل فركانس راديويي آن كمترمي باشد ولي برد كوتاهتري دارد. استاندارد Bluetoot براي برد كوتاه مثل شبكه هاي موقت در اتاق هاي كنفرانس ‍، مدرسه ها ، يا خانه ها استفاده مي شود. علاوه بر اين توضيحات ، به مقايسه پهلو به پهلو ما بين اين تکنولوژی های متفاوت ، با wired Ethernet سنتی ، توجه کنيد. حکومت عالی Wi-Fi Wi-Fi در حال حاضر محبوب ترين و ارزان ترين شبکه محلی بی سيم (wireless LAN) را دارد. Wi-Fi در طيف راديويی 2.4GHz عمل می کند و می تواند سرعت انتقال اطلاعات را تا 11Mbps با دامنه 30 متر بالا ببرد. تعادلی که Wi-Fi بين اقتصاد ، پهنای باند ، و مخصوصا برد ، بر قرار کرده ، آن را به صورت استانداردی برجسته برای تجارت در آورده ، و کارمندان بسياری از اين تکنولوژی برای کار و محاسبات شخصی استفاده می کنند. WECA (Wireless Ethernet Compatibility Alliance)سهم خود را با تضمين صد ها هزار محصول و اطمينان از کار و هماهنگی آنها با يکديگر انجام داده. اما در Wi-Fiدو اشکال دارد. اولا از فضای هوايی ، مشترکا برای موبايل ، Bluetooth ، امواج راديويی مهم (security radios) و بقيه وسايل استفاده می کند. بنابراين، اين تداخل امواج راديويی ، آن را آسيب پذ ير می کند. ثانيا به دليل انتقال داده در هوا و وجود ديوار و ديگر موانع اجتناب ناپذير، عملکرد واقعی به5Mbps ، يا تقريبا نصف سرعت مورد انتظار از آن می رسد. 802.11a : يک استاندارد نو پا 802.11a دو مزيت بيشتر نسبت به Wi-Fi دارد. اولا در فرکانس 5.15 GHz تا 5.35 GHz کار می کند که کمتر مورد استفاده است. در نتيجه تداخل امواج راديويی در آن کمتر است. ثانيا پهنای باند آن بسيار بالا است ، و از نظر تئوری به 54 Mbps می رسد. با وجود اين که عملکرد واقعی آن نزديک به 22 Mbps است ، همچنان فضای خالی برای انتقال صوت و تصوير ديجيتالی با کيفيت بالا و بقيه فايل های بزرگ ، و همچنين به اشتراک گذاشتن اتصال broadband در شبکه بيشتر از استاندارد Wi-Fi است. و بعضی از توليد کننده ها ، روشهای مخصوصی ارائه می دهند ، که عملکرد را کمی بهتر می کند. مشکل اصلی 802.11a ، برد کوتاه آن می باشد : (15 متر) در مقايسه با Wi-Fi ، که برد آن 30 متر است. در نتيجه برای اطمينان از پوشش کامل منطقه مورد نظر ، مجبور می شويد Access Point های بيشتری بخريد. اگرچه تفاوت قيمت تجهيزات 802.11a از Wi-Fi در حال کاهش است ، ولی در حال حاضر تجهيزات 802.11a بسيار گران تر از Wi-Fi است. از نوامبر سال 2002 ، WECA محصولات 802.11a را ارائه داد. 802.11a و Wi-Fi با يکديگر سازگار نيستند ، زيرا از دو تکنولوژی راديويی متفاوت و دو قسمت متفاوت از طيف راديويی استفاده می کنند. به هر حال ، تجهيزات استانداردی برای هر دو تکنولوژی وجود دارد ، که تبد يل آنها به يکديگر را بسيار راحت کرده است. اگر می خواهيد يکی از اين دو استاندارد را انتخاب کنيد ، عوامل زير را در نظر بگيريد: اگر در حال حاضر از يکی از اين استاندارد ها در کار خود استفاده می کنِد ، حتما از همان استاندارد در منزل استفاده کنيد ، اين کار ارتباط را راحت تر می کند. اگر از لحاظ قيمت و سازگاری ( تجهيزاتی که برای سازگاری با استاندارد های ديگر هستند) ، مشکلی نداريد ، 802.11a کارايی بهتری دارد و می تواند ارزش پرداخت هزينه اضافی را داشته باشد. اما اگر می خواهيد دامنه بيشتری را با قيمت کمتر ، تحت پوشش قرار دهيد ، Wi-Fi انتخاب بهتری است. Bluetooth : پشتيباني خصوصي نام Bluetooth از نام يک پاد شاه دانمارکی ( به نام Harald Blaatand ) که در قرن دهم زندگی می کرده ، گرفته شده است. Bluetooth تا حدی متفاوت از دو استاندارد Wi-Fi و 802.11a می باشد. Bluetooth انعطاف پذيری بيشتری دارد ولی در مقياس کوچکتر شبکه های خانگی (‘personal area network’) عمل می کند. عملکرد واقعی آن ، فقط 300 Kbps است ، و برد آن تقريبا 10 متر می باشد. Wi-Fi و 802.11a برای برقراری ارتباط بين دستگاه ها به adaptor ها ، مسير ياب ها ( routers) ، gateway ها ، ( ايستگاه های ) access point و برنامه های راه اندازی هم زمان ، نياز دارند. اما بر خلاف آنها، تمام دستگاه هايی که امواج ر اديويی و آنتن های Bluetooth داشته باشند ، با تدارکات کمی ، می توانند با يکديگر ارتباط بر قرار کنند. دستگاه هايی که با اشعه مادون قرمز کار می کنند ( infrared ) ، روشی برای انتقال فوری هستند. Bluetooth بوسيله جانشين کردن پورت های اين دستگاه ها ، آنها را متعادل می کند و اين کار را با برد بهتر و بدون نياز به ديد مستقيم (line-of-sight) انجام می دهد. حضار در جلسات بوسيله notebook هايی که به Bluetooth مجهز شده ، می توانند فايل ها را از يک سر ميز کنفرانس ، به سر ديگر انتقال دهند ، و يا فايلی را به پرينتری که به Bluetooth مجهز شده بفرستند ، بدون نصب هيچ driver (درايوری ). کيوسک های مجهز به Bluetooth در فرودگاه ها و coffee houses به شما اجازه می دهند تا از طريق کامپيوتر کيفی (Laptop) يا کامپيوتر قابل حمل خود به اينترنت متصل شويد. Bluetooth به زودی يک وسيله استاندارد بر روی بسياری از موبايل ها و کامپيوتر های قابل حمل خواهد بود. حتی صحبت از قرار دادن Bluetooth در وسايل خانگی می با شد. اما با تمام منفعت که در تئوری برای Bluetooth وجود دارد ، واقعيت اين است که در حال حاضر ، آشفتگی در سخت افزار و نرم افزار ناسازگار وجود دارد. به دليل اينکه Bluetooth و Wi-Fi ، هر دو از يک رنج فرکانسی استفاده می کنند ، در پهنای باند آنها تداخل صورت می گيرد و عملکرد را تا 10% ، يا بيشتر ، کاهش می دهد. آنچه پيش رو داريم با ورود اين استاندارد ها به بازار ، طی چند سال آينده ، الفبای wireless پيچيده تر خواهد شد. برای مثال ، 802.11g پهنای باند Wi-Fi را تا 54 Mbps افزايش خواهد داد ( در عمل 22 Mbps ) ، در همين حال 802.11i ، تعدادی از سوراخ های امنيتی را در پروتکل WEP خواهد بست. Bluetooth جديد در فرکانس بالاتر عمل خواهد کرد ، در نتيجه دو برابر پهنای باند فعلی اش بهره می دهد. قبل از اينکه از wireless استفاده کنيد ، مطمئن شويد که تجهيزات درست را برای اين کار انتخاب می کنيد. ساختمان ها می توانند سيگنال های wireless شما را ببلعند ، به همين د ليل اسکلت اداره يا منزلتان – مکان ديوارها ، حالت تالار ( راهرو ) ، و درها – همه چيز را به حساب آوريد. اگر شما نقشه کف اتاقتان را ناديده بگيريد ، به شبکه ای که در هر گوشه و کناری قابل دسترسی است ، خاتمه می دهيد. دست به کار شويد ( Break out the blueprints ) اول ، اندازه محلتان را بر آورد کنيد. می دانيم که Wi-Fi بهترين کارايی را در مکان های بزرگ دارد ، و 802.11a برای کارهايی با عملکرد بالا است ، در حالی که Bluetooth وسيله هايی برای کار در فواصل کم نياز دارد. شما می توانيد فقط از يک ايستگاه access point واقع در مرکز برای Wi-Fi استفاده کنيد ، تا فضای کاری 20,000-square-foot را پوشش دهد. اين ايستگاه access point می تواند يک خانه يک طبقه يا دو طبقه را با محوطه اطراف آن پوشش دهد. يک ايستگاه access point برای 802.11a می تواند يک خانه متوسط يا آپارتمان را تحت پوشش قرار دهد. به خاطر داشته باشيد ، که برد شبکه wireless ، هم به صورت عمودی و هم به صورت افقی – بستگی به ترکيب ( بنای ) ساختمان دارد ، ممکن است توانايی پوشش طبقات زيادی در بالا يا پايين access point يا مسير ياب ( router ) را داشته باشد. هنوز هم به دليل وجود موانع متعدد فيزيکی و تکنيکی ، ممکن است مجبور شويد ابزار های شبکه را به طور يدکی در محلی قرار دهيد تا در مواقع بروز مشکل، از آنها برای جبران خسارت استفاده کنيد. هر ديوار و سقفی ، يک مانع بالقوه برای هر نوع موج راديويی است. ديوارهای گچی راحت تر امواج راديويی را از خود عبور می دهند ، گرچه بناهای قد يمی ( که شامل چوب ، کاهگل ، ديوارهای فلزی و گچی هستند ) ، می توانند سيگنال ها را جذب کنند ( از بين ببرند ). فولاد و سنگ بد ترين مواد ديوار هستند ( سيگنال ها بسيار به زحمت از داخل آنها عبور می کنند ) ، در حالی که شيشه مانند يک منعکس کننده رفتار می کند ، و سيگنال را بر می گرداند. تنها راه حل اين است که access point ها را در جايی که ديوار يا نقطه کوری نيست قرار دهيد. د نده درست را انتخاب کنيد در اکثر محيط ها ، سه نوع مختلف از تجهيزات را نياز خواهيد داشت. مقايسه پهلو به پهلوي ما را برای اين دسته انواع مختلف بررسی کنيد. قيمت تقريبي معايب مزايا £ 100 / n/a ابزارها نمی توانند ترکيب و جفت شوند، تا بهترين نتيجه را بدهند مسير ياب ( Ethernet router) و access point را با يکديگر در يک جعبه کوچک ترکيب می کند Router / gateway £ 100 /£ 150 گران است ؛ بايد نصب و راه اندازی شود؛ گاهی پيدا کردن مکان مناسب برای آن دشوار است راديوی مرکزی قدرتمند برای راه اندازی شبکه محلی wireless Access point £50 / £ 75 در تجهيزاتی که با باتری کار می کنند، برق زيادی مصرف می کند ؛ يک slot برای PC Card اشغال می کند راديوی کوچک با برق کافی برای notebook PC Card £ 60 / n/a برد محدودی دارد ؛ گران است ؛ باتری را خشک ميكند خيلی کوچک است ؛ در کامپيوتر های قابل حمل و موبايل استفاده می شود Compact Flash card £ 50 / n/a در اغلب اوقات برای سرعت های بالا در شبکه های محلی (LANs) پهنای باند بسيار کمی دارد ابزار desktop يا notebook از طريق پورت USB متصل می شوند ؛ سيگنال می تواند بوسيله يک آنتن فرستاده شود USB adapter £ 50 / £ 100 برای نصب و راه اندازی ، PC بايد باز شود ؛ بعضی محصولات برای فعاليت به PC Card نياز دارند از طريق internet card slot به PC desktop وصل می شود ، اما راديو در پشت کامپيوتر نصب می شود Bluetooth هر وسيله ای که بخواهد به صورت wireless ارتباط بر قرار کند ، احتياج به امواج راديويی دارد. اگر notebook شما قديمی است ، با اضافه کردن wireless PC Card adapter ، به راحتی می توانيد به شبکه wireless متصل شويد ، در حالی که notebook های جديد مثل Dell Inspirson 8200 لوازم مورد نياز را به صورت استاندارد در خود دارند. امواج راديويی يکپارچه 802.11a ، به تازگی در اختيار notebook ها قرار گرفته. CompactFlash card های کوچکتر مانند D-Link DCF-650W کارايی خوبی برای کامپيوتر های قابل حمل دارند ، اما گران هستند و برد محدودی دارند. برای کامپيوتر های روميزی (desktops) ، USB يا PCI مناسب است. WECA سازگاری Wi-Fi را تضمين کرده ، اما اين سازمان به تازگی اقدام به تست ابزارهای 802.11a کرده است. زمانی که تمام وسايل شما برای برقراری ارتباط wireless آماده شد ، به يک ايستگاه access point (AP) نياز داريد. AP مانند يک Hub در شبکه wireless عمل می کند. کامپيوترها از طريق AP می توانند ارتباط broadband (طيف باز) برقرار کنند. در شبکه های سيمی (wired) ، از AP برای اضافه کردن وسايل wireless استفاده می شود. با اضافه کردن AP های بيشتر ، می توانيد شبکه تان را به مکانی بزرگتر گسترش دهيد. AP ها را در الگويی که همديگر را پوشش دهند قرار دهيد تا نقاط کور را به حداقل برسانيد. با اضافه کردن AP ها به شبکه سيمی (wired) ، می توانيم از آنها به عنوان bridge استفاده کنيم ، که اين AP ها سيگنال ها را برای AP های ديگر تقويت می کنند. تفاوتی نمی کند که از چه استانداردی برای شبکه استفاده می کنيد ، آن را نصب کنيد و مراحل مقدماتی آن را انجام دهيد ؛ ما شما را برای استفاده از آنها راهنمايی می کنيم. با در دست داشتن نقشه طبقه خودتان و لوازم مورد نياز ، وقت آن رسيده که آنها را کنار هم بگذاريد و از آنها استفاده کنيد. بعد از انتخاب استانداردهای مورد نظر ، چند وسيله ديگر نياز خواهيد داشت. اين وسايل شامل نوار اندازه گيری (tape measure) و چند کابل شبکه از نوع Cat-5 می باشند. راه اندازی شبکه محلی wireless ، از آغاز تا پايان ، کمتر از يک ساعت وقت می گيرد. سناريويی که ما به عنوان نمونه در نظر گرفتيم ، شامل راه اندازی AP در شبکه wireless و چند کاربر (client PCs) برای اتصال broadband است ، اما همان اطلاعت عمومی برای نصب مسير ياب ها (routers) و gateway ها ، در شبکه wireless کاربرد دارند. مکان ، مکان ، مکان اول ، يک بازديد کلی از محل اداره يا منزلتان داشته باشيد. برای يافتن بهترين مکان برای AP خود ، از اطراف منطقه ای که می خواهيد شبکه را بر قرار کنيد ، بازديدی داشته باشيد. تعدادی موارد عمومی برای انتخاب مکان خوب عبارتند از: • ماکسيمم فاصله ای که می خواهيد از AP استفاده کنيد ، بايد داخل برد AP باقی بماند. • برای از بين بردن تداخل امواج ، از مناطقی که ديوارهای ضخيم دارند ، اجتناب کنيد. • برای اينکه کابل کشی را به حداقل برسانيد ، بايد AP را نزد يک اتصال broadband خود قرار دهيد. • مطمئن شويد که AP را در محل نزديکی به خروجی جريان برق قرار می دهيد. • برای حفظ زيبايی و امنيت ، AP را در محلی به دور از شلوغی و تردد مخفی کنيد. • سطوحی صاف و دور از زفت و آمد ، مانند قفسه های کتاب ، ( مراکز استخدام ؟! ) ، و قسمت فوقانی وسايلی مانند بالای يک يخچال می توانند مکانهايی مناسب برای نگهداری AP باشند. راه ديگری برای نگهداری از AP ، kit سوارشونده ايست که توسط بسياری از توليد کنندگان به فروش می رسد. که توسط آن AP به ديوار متصل می شود. • AP را در بلندی قرار دهيد که موانع کاهش يابند و يا آن را پايين ( در زير وسيله ای ) قرار دهيد تا کابل ها و سيم های برق از ديد مخفی بمانند. دستورالعمل ها را بخوانيد برای ساختن شبکه محلی wireless خود ، ابتدا AP را در مکان خود مستقر کنيد. در هر کامپيوتری از نوع desktop يا notebook که تصميم داريد توسط آن به شبکه متصل شويد ، ابتدا wireless adapter را نصب و راه اندازی کنيد. توصيه جدی ما اين است که قبل از شروع دستورالعمل ها را بدقت بخوانيد زيرا نرم افزار و سخت افزار عرضه شده توسط فروشندگان ، مختلف و متفاوتند. زمانی که adapter ای نصب و راه اندازی شد ، قسمت کاربر ( user interface ) را باز کنيد و سپس به SSID يا نام شبکه خود وارد شويد. با توجه به توليد کننده ، ممکن است برای شناساندن کاربر ، مجبور به استفاده از نرم افزار شبکه wireless در ويندوز شويد. کاربرانی که ويندوز XP دارند از اين مسير استفاده کنند : Start/Settings/Network Connections/Wireless Network Connection . و در آنجا روی کليد Advanced ، کليک کنيد و وارد قسمت مشخصات شبکه خود شويد. چنانچه شما همين نصب ها را برای ساير وسايل شبکه بخواهيد ، ضبط و نگهداری اين نصب های انجام شده مفيد است. برای اينکه نصب و راه اندازی شبکه wireless برای شما راحت تر باشد ، بگذاريد تا DHCP به طور خودکار ، آدرس IP را به کامپيوترهای شبکه شما اختصاص دهد و اجازه دهيد سيستم امنيت WEP خاموش بماند. متأسفانه بعضی از توليد کنند گان شما را مجبور می کنند قبل از آنکه بتوانيد به AP دسترسی پيدا کنيد، از آدرس IP معينی استفاده کنيد. برای راهنمايی و کمک بيشتر می توانيد دستورالعمل ها را مجددا بررسی کنيد. سعی کنيد ، باز هم سعی کنيد وقت آن رسيده که AP را مشخص کنيد. با استفاده از کابل Cat-5 ، کابل يا مودم DSL خود را به AP وصل کنيد. اگر AP شما بدون کابل نصب شده است ، به راحتی می توانيد از مغازه های الکترونيکی و يا کامپيوتری ، کابلی تهيه کنيد. برای هماهنگی کاربران (client) ، وارد جزئيات شبکه AP شويد و سپس AP را reboot کنيد. حالا چند لحظه صبر کنيد تا از به کار افتادن شبکه مطمئن شويد. راحت ترين راه برای حصول اين اطمينان اين است که آدرس مطمئنی را در صفحه نمايش وب بنويسيد و ببينيد که آيا به اينترنت وصل می شويد يا خير. اگر اخطار صفحه قابل دسترسی نيست را دريافت کرد يد ، دوباره سعی کنيد. هنوز مشکل حل نشده؟ ما در اينجا فهرستی از راه حلهای سريع را ارائه می دهيم : • مطمئن شويد همه نصب های بين کاربر و access point هماهنگ هستند. که اين نصب ها شامل DHCP , SSID و encryption می باشند. • حالت چراغ روی AP را چک کنيد و در رابطه با خطرهای احتمالی به دستورالعمل های سيستم مراجعه کنيد. • مطمئن شويد که آنتن های AP را درست نصب و راه اندازی کرده ايد ، و همه اتصالات کابل ها محکم هستند. • قدرت سيگنال را روی کاربر چک کنيد تا مطمئن شويد که در برد AP قرار داريد. • نمايشگر وب خود را خالی کرده و AP يا مسيرياب (router) را مجددا راه اندازی نماييد (restart) . • به دنبال تداخل احتمالی با ديگر وسايل مانند security radios و يا اتصالات Bluetooth بگرديد. • AP را reboot کنيد تا آن را به نصب های پيش فرضش برگردانيد ، و سپس دوباره شروع کنيد. با به کار افتادن همه موارد ، بالاترين حد امنيت را در WEP encryption برای کاربر و access point تنظيم کنيد -- معمولا 128-bit يا 152-bit (encryption) ، اگرچه در حال حاضر گاهی 256-bit است. ما به شما نشان خواهيم داد که چگونه از شبکه خود محافظت کنيد به علت آنکه اغلب سيگنال های wireless ماوراء محوطه خانه يا اداره شما سير می کنند ، برای امنيت شبکه خود بايد بيشتر احتياط کنيد. در غير اين صورت ، هر Hacker در خيابان با يک راديوی مناسب می تواند به شبکه شما دسترسی پيدا کند. علاوه بر توجه به مراحلی که در زير آمده ، مطمئن شويد که نرم افزار firewall خود را به روز کرده ايد (update) . ورود ممنوع اولين خط د فاعی SSID است ، که طولش می تواند 32 کاراکتر باشد. همين الان اطمينان حاصل کنيد که SSID را به نام يک شبکه واحد تغيير داده ايد. رها کردن نصب پيش فرض کارخانه ، در محل – مانند ‘wireless’ , ‘any’ , يا اسم توليد کننده -- مانند باز گذاشتن در جلوی خانه تان است. شما از " در پشتی " (‘back door’) شبکه خود با نصب WEP encryption روی کاربر و AP محافظت می کنيد. گرچه AP می تواند برای هر قسمت يک کليد (WEP key) جديد ايجاد کند ، با اين حال هنوز هم لازم هست کليد ها از هوا عبور کنند (broadcast) ، که اين خود می تواند باعث کاهش امنيت شود. توليد کننده ها وعده به روز کردن پروتکل امنيت را در آينده ای نزديک می دهند ، ولی در حال حاضر ما به شما پيشنهاد می کنيم که يک کليد را به صورت دستی روی AP و کاربر وارد کنيد. متأسفانه اين ، بدان معنی است که شما بايد 26 حرف و عدد را برای کليد 128-bit وارد کنيد. بهتر است که ترتيب حرف ها و عدد ها را به صورت تصادفی انتخاب کنيد و سپس متناوبا آن را تغيير دهيد. چی ، من نگرانم؟ هنوز هم درباره امنيت شبکه خود نگران هستيد؟ شما می توانيد EAP را روی AP (access point) نصب نماييد تا فقط به کاربرانی که کارت هوشمند دارند و يا بقيه وسايلی که به حد بالايی از امنيت نياز دارند ، اعتبار دهد (authenticate) -- اگر شما از يکی از معدود notebook هايی که آنها را پشتيبانی می کنند ، استفاده می کنيد. شما می توانيد از يک سيستم امنيتی مناسب استفاده کنيد که پنجره های شبکه را به خوبی درهای آن قفل کند. يکی از موارد مورد علاقه ما Kerberos است ، که در MIT رشد کرد. نام Kerberos از روی نام يک افسانه يونانی گذاشته شد که در آن سگ سه سری ، از دروازه های Hades مراقبت می کند. Kerberos با تمام سيستم عامل های مهم ، به جز Mac کار می کند. Kerberos کليد ها را به شکل encrypt شده می فرستد ، در نتيجه snooper ها برای شکستن آن بايد زحمت زيادی بکشند. برای خارج نگه داشتن evildoers می توانيد DHCP را خاموش کنيد. به جای آن ، آدرس IP دقِق يا رنج آدرس IP را به کامپيوتر های خود بدهيد. از نظر تئوری ، hacker خارج از شبکه شما گير خواهد افتاد. شما می توانيد AP را طوری تنظيم کنيد که فقط به ليست آدرس های فيزيکی (MAC addresses) که قبلا مشخص شده اند ، اجازه اتصال يا د سترسی کامل به شبکه را بدهد. با وجود بسياری از پارامتر های مختلفی که بايد مراقبت شوند ، ما به شما پيشنهاد می کنيم که تمام آنها را بنويسيد و نگهداری کنيد. اگر در خانه هستيد ، آدرس IP در AP ، SSID ، سطح WEP و بقيه جزئيات را روی کارتی بگذاريد ، سپس آن را پشت AP ضبط کنيد يا همراه اسناد نگه داريد. کاربرانی که در اداره هستند ، بهتر است تمام تنظيمات شبکه را در جای امنی نگه دارند. تفاوت بین كانورتر و اینورتر کانورتربه معنی مبدل است و به قطعه ای اطلاق می شود که یک پارامتر را به پارامتر دیگر تبدیل می کندو یك واژه كلی می باشد،مثلا" كانورتر ولتاژ به جریان ویا كانورتر DCبه DCویا كانورتر فركانس به جریان، ولی اینورتر به صورت تخصصی فقط به قطعه ای گفته می شود كه جریان DC را به AC تبدیل می کند .